அனுமனை ஆஞ்சநேயராக மாற்றிய ராமர்!
ராமபிரான் தனது அவதார நோக்கம் நிறைவேறிய நிலையில், வைகுண்டம் செல்லத் தயாரானார். தன்னுடன் இருந்த அனைவரையும் தன்னுடனேயே அழைத்துச் செல்ல விரும்பிய பகவான், வைகுண்டம் புறப்பட அழைப்பு விடுத்தார். அனைவரும் உற்சாகத்துடன் கிளம்ப, அனுமன் மட்டும் அமைதியாக நின்றார். அனுமனின் கண்களில் கண்ணீர் துளிர்த்தது.
அவர் ராமபிரானை நோக்கி, பிரபு! வைகுண்டத்தின் சுகபோகங்களை விட, உன்னைப் பிரிந்து வாழும் ஒரு கணமும் எனக்கு நரகமே. ஆனால், உன்னுடன் வைகுண்டம் வந்துவிட்டால், பூமியில் நீ செய்த லீலைகளை, உனக்காக நான் செய்த பணிகளை, உன் பட்டாபிஷேகத்தின் போது நீ எனக்களித்த அந்தச் சிறப்புகளை மீண்டும் மீண்டும் அசைபோட்டு மகிழ முடியாது.
உனது 'ராம' நாமத்தை இந்த பூலோகத்தில் ஜபித்துக் கொண்டே, உன்னோடு நான் கழித்த அந்த இனிய பொழுதின் நினைவுகளிலேயே திளைத்திருக்க விரும்புகிறேன். எனவே, நான் இங்கேயே, இந்தப் பூலோகத்திலேயே தங்கிவிடுகிறேன், என்று உருக்கமாகக் கூறிவிட்டார்.
அனுமனின் பக்தியைக் கண்டு மெய்சிலிர்த்த ராமபிரான், அவர் மீது கொண்ட அன்பினால், அவரை 'சிரஞ்சீவியாக' இருக்க ஆசீர்வதித்தார். மேலும், அவர் தவம் இயற்றுவதற்காக, மக்கள் நடமாட்டம் குறைவான, அமைதியான 'மகேந்திரகிரி' மலையைத் தேர்ந்தெடுத்துச் செல்லுமாறு அறிவுறுத்தினார்.
அனுமனின் தவத்திற்கு எந்தவிதத் தடங்கலும், தீய சக்திகளின் குறுக்கீடும் ஏற்படக்கூடாது என்பதற்காக, ராமபிரான் தனது கருணையால் அனுமனுக்கு 'பஞ்சமுக ஆஞ்சநேயர்' என்ற விஸ்வரூபத்தை அருளினார். ஐந்து முகங்களான ஆஞ்சநேயர், ஹயக்ரீவர், நரசிம்மர், கருடன், மற்றும் ஆதிவராக மூர்த்திகளின் சக்திகளையும், அவர்களின் முகங்களையும் அனுமனுக்கு வழங்கி, இந்த ஐந்து முகங்களும் உனக்குத் துணையாக இருந்து, எந்தச் சோதனைகள் வந்தாலும் உன்னைக் காக்கும், என்று வரம் அளித்தார்.
மேலும், இன்னும் பல யுகங்கள் கடந்து, அடுத்த பிரம்மதேவராக நீயே பொறுப்பேற்று படைக்கும் தொழிலைச் செய்வாய், என்று கூறி ஆசீர்வதித்தார்.
இன்றும், கலியுகத்தின் துயரங்களைப் போக்க, அந்த மகேந்திரகிரி மலையில் அனுமன் தவம் புரிந்து கொண்டிருக்கிறார்.
அந்தப் பரம்பொருளின் ஆணைப்படி, எதிர்காலத்தில் பிரம்ம தேவராகப் பொறுப்பேற்கத் தன்னைத் தயார்படுத்திக் கொண்டு, ராம நாமத்தை ஜபித்தபடி, பக்தர்களைக் காக்கும் அந்தப் பஞ்சமுக ஆஞ்சநேயரின் தலம், இன்றும் அருளாசி வழங்கும் இடமாகத் திகழ்கிறது.
ஜெய் ஸ்ரீ ஆஞ்சநேயா போற்றி