கிராமத்தை காத்த நாகதேவன்!

ஒரு கிராமத்தில் மீனாட்சி என்ற பெண் வாழ்ந்து வந்தாள். அவள் மனம் மிகுந்த பக்தி கொண்டது. அவள் தினமும் காலை எழுந்தவுடன் வீட்டின் முன் இருக்கும் நாகர் புற்றை சுத்தம் செய்து, மஞ்சள் தூவி, மலர் வைத்து வழிபடுவாள். அவள் ஒரே வேண்டுதல்: “நாகராஜா… என் குடும்பத்தை நீங்கள் காப்பாற்ற வேண்டும்.”

ஒரு பெரிய பிரச்சனை:
ஒரு வருடம் அந்த கிராமத்தில் மிகவும் மோசமான வறட்சி வந்தது. மழை பெய்யவில்லை. வயல்கள் உலர்ந்துவிட்டது. கிராம மக்கள் எல்லோரும் தண்ணீர் இல்லாமல் தவித்தார்கள். பலர் கிராமத்தை விட்டு வெளியே போக ஆரம்பித்தார்கள்.

மீனாட்சியின் நம்பிக்கை:
அந்த நேரத்தில் கூட மீனாட்சி தனது பக்தியை விடவில்லை. ஒரு நாள் அவள் நாகர் புற்றின் முன் கண்ணீர் விட்டு பிரார்த்தனை செய்தாள். “நாகராஜா… இந்த கிராமத்தை காப்பாற்றுங்கள். மழை பெய்ய வேண்டும்.

அதிசய இரவு:
அன்று இரவு அவள் கனவில் ஒரு பெரிய நாகம் தோன்றியது. அது மெதுவாக பேசியது. “நாளை காலை புற்றின் அருகே தோண்டு. அங்கே உனக்கு ஒரு அருள் இருக்கும்.”

மறைந்திருந்த நீர்:
அடுத்த நாள் காலை மீனாட்சி கிராம மக்களிடம் அந்த கனவை சொன்னாள். முதலில் யாரும் நம்பவில்லை. ஆனால் சிலர் சேர்ந்து அந்த இடத்தில் தோண்ட ஆரம்பித்தார்கள். சில நிமிடங்களில்…திடீரென தண்ணீர் வெளியே வந்தது!அது ஒரு பழமையான நீரூற்று. அந்த தண்ணீர் முழு கிராமத்தையும் காப்பாற்றியது.

நாகராஜாவின் அருள்:
அந்த நாள் முதல் அந்த கிராமத்தில் உள்ள மக்கள் அனைவரும் “நாகராஜா இந்த கிராமத்தை காப்பாற்றினார்” என்று நம்ப ஆரம்பித்தார்கள். அங்கே ஒரு சிறிய நாகராஜா கோவில் கட்டப்பட்டது. மீனாட்சி தினமும் அங்கே தீபம் ஏற்றினாள்.

நெறி:
உண்மையான பக்தி இருந்தால், கடவுள் முழு கிராமத்தையும் காப்பாற்றுவார்.