‘மின்சார கனவு’ பாதியில் மாறிய கேமராமேன்.. பிரபுதேவா, அரவிந்த்சாமி, கஜோல்..!

1997ஆம் ஆண்டு வெளியான ‘மின்சார கனவு’ படத்தை இன்று பார்த்தாலும் அதன் கலர், லைட்டிங், பாடல் காட்சிகள் தனியாக தெரியும். பிரபுதேவா, அரவிந்த்சாமி, கஜோல் மூவரையும் மிகவும் இளமையாகவும் கலர்ஃபுல்லாகவும் காட்டிய படம் அது. ஆனால் அந்தப் படத்தின் கேமரா வேலை முழுவதையும் ஒரே கேமராமேன் செய்தது கிடையாது. படம் ஆரம்பித்தபோது ஒருவர் கேமராவை கவனித்தார்; நடுவில் அவர் வேறு வேலைக்கு செல்ல வேண்டியதால் இன்னொருவர் வந்து மீதிப் படத்தை முடித்தார்.

இதில் இன்னொரு ஆச்சரியம் இருக்கிறது.

‘மின்சார கனவு’ படத்தை இயக்கிய ராஜீவ் மேனனே அடிப்படையில் ஒரு பிரபல கேமராமேன். மணிரத்னத்தின் ‘பம்பாய்’ உள்ளிட்ட படங்களுக்கு கேமரா வேலை செய்திருந்த அவர், விளம்பரப் படங்களிலும் ஏற்கனவே பெரிய பெயர் பெற்றிருந்தார். அதனால் தனது முதல் இயக்குநர் படத்தில் கேமராவையும் அவரே பார்த்திருக்கலாம். ஆனால் வேண்டுமென்றே அந்த பொறுப்பை வேறு ஒருவரிடம் கொடுத்திருக்கிறார்.

ஒரே நேரத்தில் டைரக்ஷனையும் கேமராவையும் கவனித்தால், இரண்டிலும் முழு கவனம் செலுத்த முடியாது என்பதே ராஜீவ் மேனனின் எண்ணம். தனது முதல் படத்தில் கதை, நடிகர்கள், பாடல்கள், நடனம் என அனைத்தையும் ஒரு டைரக்டராக கவனிக்க வேண்டும் என்பதால் கேமராவுக்கு தனியாக ஒருவரை வைத்துக்கொள்ள முடிவு செய்தார்.

முதலில் அவர் அணுக நினைத்தவர்களில் ஒருவர் பிரபல கேமராமேன் அசோக் மேத்தா. ஆனால் அவருக்கு ஏற்கனவே வேறு வேலைகள் இருந்ததால் இந்தப் படத்தை ஏற்க முடியவில்லை. அதன் பிறகு கேமராமேன் வேணு ‘மின்சார கனவு’ படத்தில் இணைந்தார்.

வேணு சாதாரண கேமராமேன் கிடையாது. மலையாள சினிமாவில் இயல்பான லைட்டிங் மற்றும் அழகான ஃப்ரேம்களுக்காக கவனம் பெற்றிருந்தவர். ராஜீவ் மேனனின் முதல் படத்திற்கு அவர் கேமராவை கவனிப்பது சரியான கூட்டணியாகவே இருந்தது. படத்தின் ஆரம்பப் பகுதிகளும் சில முக்கியமான காட்சிகளும் அவரது கேமராவில் உருவாக ஆரம்பித்தன.

ஆனால் ஷூட்டிங் தொடர்ந்து நடந்து கொண்டிருக்கும்போது எதிர்பாராத பிரச்சினை வந்தது.

வேணுவுக்கு ஏற்கனவே ஒப்புக்கொண்டிருந்த மற்ற பட வேலைகளை முடிக்க வேண்டியிருந்தது. ‘மின்சார கனவு’ ஷூட்டிங்கை தொடர்ந்து முழுமையாக கவனிக்க முடியாத நிலை ஏற்பட்டது. ஒரு படம் பாதியில் இருக்கும்போது கேமராமேன் மாறுவது சாதாரணமான விஷயம் கிடையாது.

ஏனென்றால் ஒரு படத்தின் கேமராமேன் மாறினால் கேமரா மட்டும் மாறுவதில்லை.

லைட்டிங் மாறலாம்.

கலர் மாறலாம்.

முகங்களை காட்டும் விதம் மாறலாம்.

லென்ஸ் தேர்வு மாறலாம்.

ஒரு கேமராமேன் எடுத்த முதல் பாதியும், இன்னொருவர் எடுத்த இரண்டாவது பாதியும் தனித்தனியாக தெரிந்துவிட்டால் ரசிகருக்கு படம் முழுவதும் ஒரே உலகத்தில் நடப்பது போன்ற உணர்வு கிடைக்காது.

இந்த நிலையில் மீதிப் படத்தை முடிக்க அழைக்கப்பட்டவர் ரவி கே.சந்திரன்.

பின்னாளில் ‘தில்சே’, ‘கன்னத்தில் முத்தமிட்டால்’, ‘பிளாக்’ உள்ளிட்ட பல படங்கள் மூலம் இந்திய அளவில் முக்கியமான கேமராமேனாக மாறிய ரவி கே.சந்திரனுக்கு, ‘மின்சார கனவு’ ஒரு முக்கியமான ஆரம்பகால தமிழ் படம்.

ரவி கே.சந்திரனே தனது பழைய இன்டர்வியூவில் இந்த சம்பவத்தை நேரடியாக நினைவுகூர்ந்துள்ளார். படம் முதலில் வேணுவால் தொடங்கப்பட்டது என்றும், அவருக்கு வேறு பட வேலைகள் இருந்ததால் தன்னை அழைத்து மீதிப் படத்தை முடிக்கச் சொன்னார்கள் என்றும் அவர் கூறியிருக்கிறார்.

அதிலும் ரவி கூறிய இன்னொரு தகவல்தான் சுவாரசியமானது.

‘மின்சார கனவு’ படத்தின் பெரும்பாலான பாடல்களை எடுத்தது அவர்தான்.

ஆனால் மிகவும் பிரபலமான “வெண்ணிலவே வெண்ணிலவே” பாடல் மட்டும் வேணுவின் கேமராவில் உருவானது என்று ரவி கே.சந்திரன் தெரிவித்துள்ளார்.

இன்று அந்தப் பாடல்களைக் கொஞ்சம் கவனமாக பார்த்தால் ஒவ்வொன்றுக்கும் வேறு தன்மை இருப்பதை பார்க்கலாம்.

“வெண்ணிலவே வெண்ணிலவே” பாடலில் இயற்கை, பனி, மலைப்பகுதி, மென்மையான லைட்டிங் அதிகமாக இருக்கும். அரவிந்த்சாமி மற்றும் கஜோலின் காதல் உணர்வை அதிக அலங்காரம் இல்லாமல் காட்டும் வகையில் அதன் ஃப்ரேம்கள் அமைந்திருக்கும்.

மறுபக்கம் “ஸ்ட்ராபெர்ரி கண்ணே”, “தங்கத் தாமரை மகளே”, “பூ பூக்கும் ஓசை” போன்ற பாடல்களில் கலர் மற்றும் காட்சியமைப்பு அதிகமாக மாறும். செட், உடைகள், நடனம், கேமரா மூவ்மெண்ட் என ஒவ்வொரு பாடலுக்கும் தனித்தனி லுக் உருவாக்கப்பட்டிருந்தது.

ரவி கே.சந்திரன் பின்னாளில் ‘மின்சார கனவு’ குறித்து பேசும்போது, அந்தப் படம் அன்றைய காலத்திற்கு மிகவும் மாடர்னாக இருந்ததாக குறிப்பிட்டுள்ளார். உடைகள், கலர், நடிகர்களின் தோற்றம் என அனைத்தும் புதிதாக தெரிந்ததாகவும் அவர் நினைவுகூர்ந்தார்.

இதில் முக்கியமான விஷயம், பாதியில் கேமராமேன் மாறியிருப்பது படம் பார்க்கும் ரசிகர்களுக்கு பெரிதாக தெரியவில்லை.

அதுதான் இந்த வேலை வெற்றி பெற்றதற்கான பெரிய அடையாளம்.

முதல் கேமராமேன் உருவாக்கிய காட்சிகளின் லுக்கை முழுமையாக மாற்றாமல், அதே படத்தின் உலகத்துக்குள் ரவி கே.சந்திரன் தனது ஸ்டைலையும் கொண்டு வர வேண்டியிருந்தது. ஒரே நேரத்தில் தொடர்ச்சியும் இருக்க வேண்டும்; புதிய பாடல்களுக்கு தனித்தன்மையும் இருக்க வேண்டும்.

இந்த சமநிலை சாதாரணமானது அல்ல.

அதிலும் இயக்குநர் ராஜீவ் மேனனே ஒரு கேமராமேன் என்பதால், அவரிடம் visual பற்றி மிகவும் தெளிவான எண்ணம் இருந்தது. எந்த காட்சிக்கு எந்த லுக் வேண்டும், எந்த நிறம் அதிகமாக இருக்க வேண்டும், நடிகர்களை எப்படி காட்ட வேண்டும் என்பதில் அவர் நேரடியாக கேமரா குழுவுடன் வேலை செய்திருக்க முடியும்.

அதனால் ‘மின்சார கனவு’ படத்தின் கேமரா வேலை ஒரு விசித்திரமான கூட்டணியாக அமைந்தது.

டைரக்டர் — கேமராமேன் ராஜீவ் மேனன்.

படத்தை தொடங்கிய கேமராமேன் — வேணு.

படத்தை முடிக்க வந்த கேமராமேன் — ரவி கே.சந்திரன்.

மூன்று பேருமே கேமரா மற்றும் லைட்டிங் பற்றி ஆழமான அனுபவம் கொண்டவர்கள்.

ஆனால் திரையில் படம் மூன்று விதமாக தெரியவில்லை.

ஒரே ‘மின்சார கனவு’ உலகமாகவே தெரிந்தது.

இதற்கு மேலாக படத்தின் ஆர்ட் டைரக்ஷனை தோட்டா தரணி கவனித்தார். காஸ்ட்யூம்களும் தனியாக திட்டமிடப்பட்டன. பிரபுதேவாவின் நடனத்துடன் பாடல்கள் உருவானதால், கேமரா வெறும் அழகான ஃப்ரேம்களை மட்டும் எடுத்தால் போதாது. உடல் அசைவுகளையும் நடனத்தின் வேகத்தையும் சரியாக பின்தொடர வேண்டியிருந்தது.

“தங்கத் தாமரை மகளே” பாடலுக்காக செயற்கையாக ஒரு பெரிய நீர்வீழ்ச்சி அமைக்கப்பட்டது. “பூ பூக்கும் ஓசை” பாடல் சென்னை, ஊட்டி, குலு, மணாலி என பல இடங்களில் எடுக்கப்பட்டது. ஒரு பாடலுக்குள்ளேயே பல லொக்கேஷன்கள் மாறினாலும், அதன் கலர் மற்றும் லுக் தொடர்ச்சியாக இருக்க வேண்டும்.

இந்த மாதிரியான படத்தில் கேமராமேன் நடுவில் மாறுவது மேலும் சிக்கலான விஷயம்.

ஆனால் ரவி கே.சந்திரன் அந்த மாற்றத்தை ஒரு பிரச்சினையாக பார்க்காமல், ஏற்கனவே உருவாக்கப்பட்டிருந்த visual style-க்கு ஏற்றபடி தனது வேலையை தொடர்ந்திருக்கிறார். அதனால்தான் பின்னாளில் இருவருடைய பெயர்களும் படத்தின் கேமரா பணியில் இடம்பெற்றன.

இன்னொரு சுவாரசியமான விஷயம் ‘மின்சார கனவு’ ராஜீவ் மேனன் இயக்குநராக எடுத்த முதல் படம் என்பது.

அவர் இந்தப் படத்தை இயக்க உடனே சம்மதிக்கவே இல்லை.

ஏ.வி.எம் நிறுவனம் தனது 50வது ஆண்டை கொண்டாட பெரிய படம் ஒன்றை உருவாக்க திட்டமிட்டிருந்தது. பிரபுதேவாவை தேர்வு செய்திருந்தார்கள்; ஏ.ஆர்.ரஹ்மானிடம் இசைக்காக பேசியிருந்தார்கள். புதிய டைரக்டரை தேடுவதாக தயாரிப்பு நிறுவனம் கூறியபோது, ராஜீவ் மேனனின் பெயரை பரிந்துரைத்ததே ரஹ்மான்.

ராஜீவ் மேனன் அந்த வாய்ப்பை கேட்டதும் உடனடியாக மகிழ்ச்சியில் குதிக்கவில்லை.

மாறாக அதிர்ச்சியடைந்திருக்கிறார்.

அப்போது தன்னை முழுமையான டைரக்டராக மாற்றிக்கொள்ள மனதளவில் தயாராக இல்லை என்றும், இன்னும் சில படங்களுக்கு கேமராமேனாக வேலை செய்து அனுபவம் பெற வேண்டும் என்று நினைத்திருந்ததாகவும் அவர் அன்றைய இன்டர்வியூவிலேயே தெரிவித்துள்ளார்.

இரண்டு மாதங்கள் யோசித்த பிறகுதான் அவர் ‘மின்சார கனவு’ இயக்க சம்மதித்தார்.

அதனால் தனது முதல் படத்தில் “டைரக்ஷனையும் நானே செய்கிறேன்; கேமராவையும் நானே பார்க்கிறேன்” என்று எல்லா பொறுப்பையும் எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. கேமராவுக்கு தனியாக நிபுணரை வைத்துக்கொண்டு, தான் முழுமையாக டைரக்டராக வேலை செய்வது என்ற முடிவை எடுத்தார்.

அதே படம் ஷூட்டிங்கின் நடுவில் கேமராமேன் மாற வேண்டிய சூழலும் வந்தது.

இது சாதாரணமாக ஒரு முதல் பட டைரக்டருக்கு பெரிய பதற்றத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய விஷயம்.

ஆனால் வேணு எடுத்த பகுதிகளும் ரவி கே.சந்திரன் எடுத்த பகுதிகளும் இறுதியில் ஒன்றாக இணைந்து, படத்தின் மிகப்பெரிய பலங்களில் ஒன்றாக அதன் காட்சிகள் மாறின.

1997 பொங்கலுக்கு ‘மின்சார கனவு’ வெளியானது. ஆரம்பத்தில் எதிர்பார்த்த அளவு வசூல் இல்லாவிட்டாலும், பின்னர் படம் நல்ல வரவேற்பைப் பெற்று நீண்ட நாட்கள் ஓடியது. குறிப்பாக ஏ.ஆர்.ரஹ்மானின் பாடல்கள் மற்றும் அதன் visual presentation படத்தை இளம் ரசிகர்களிடம் பெரிய அளவில் கொண்டு சென்றன.

படம் நான்கு தேசிய விருதுகளையும் பெற்றது.

ஆனால் ‘மின்சார கனவு’ படத்தின் visual அழகைப் பற்றி பேசும்போது பெரும்பாலும் “ராஜீவ் மேனனின் படம் என்பதால் அழகாக இருந்தது” என்று ஒரு வரியில் முடித்துவிடுகிறோம்.

அதன் பின்னால் நடந்த உண்மையான சம்பவம் இன்னும் சுவாரசியமானது.

கேமராமேனாக பெயர் பெற்ற ஒருவர் தனது முதல் படத்தை இயக்குகிறார்.

கேமராவை தானே பிடிக்காமல் வேறு ஒருவரிடம் கொடுக்கிறார்.

அவர் பாதியில் வேறு பட வேலைக்காக வெளியேறுகிறார்.

இன்னொரு கேமராமேன் வந்து மீதிப் படத்தையும் பெரும்பாலான பாடல்களையும் முடிக்கிறார்.

ஆனால் இறுதியில் பார்ப்பவருக்கு அந்த மாற்றமே தெரியவில்லை.

“வெண்ணிலவே” பாடலை எடுத்த கேமரா ஒரு மனிதருடையது.

மற்ற பல பாடல்களை எடுத்த கேமரா இன்னொரு மனிதருடையது.

அனைத்திற்கும் பின்னால் visual-ஐ முடிவு செய்த டைரக்டர் தானே ஒரு கேமராமேன்.

இந்த மூன்று கேமரா பார்வைகளும் ஒன்றாக இணைந்துதான் 1997ஆம் ஆண்டின் ‘மின்சார கனவு’ இன்னும் நினைவில் நிற்கும் அந்த கலர்ஃபுல் லுக்கை பெற்றது.

ஒரு படம் பாதியில் கேமராமேன் மாறினால் அது பிரச்சினை என்று மட்டுமே நினைக்க வேண்டியதில்லை. சரியான புரிதலும் ஒரே visual direction-உம் இருந்தால், அந்த மாற்றமே ரசிகருக்கு தெரியாமல் போகலாம் என்பதற்கான 90களின் சுவாரசியமான உதாரணம் ‘மின்சார கனவு’.