விநாயகரின் அருளும் சிறுவன் புத்திசாலித்தனமும்!

ஒரு செழிப்பான சிறிய கிராமத்தில் அருண் என்ற சிறுவன் வாழ்ந்து வந்தான். அவன் தினமும் தன் வீட்டின் அருகிலிருந்த விநாயகர் கோவிலுக்குச் சென்று, அந்தத் தும்பிக்கையானை மனதாரப் பிரார்த்தனை செய்வதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தான். "எந்தச் செயலைச் செய்தாலும் கணபதியை வணங்கித் தொடங்கு" என்ற பெரியவர்களின் வாக்கிற்கு இணங்க, அவன் எப்போதும் விநாயகரைத் தன் துணையாகக் கருதினான்.

ஒரு நாள் மாலை வேளையில், அருண் பக்கத்து ஊருக்குச் சென்றுவிட்டு அடர்ந்த காட்டுப் பாதை வழியாகத் தன் வீட்டிற்குத் திரும்பிக் கொண்டிருந்தான். பொழுது சாய்ந்து கொண்டிருந்த அந்த நேரத்தில், புதர்களுக்குப் பின்னால் சில திருடர்கள் மறைந்திருப்பதை அவன் கவனிக்கவில்லை.
அருணைக் கண்ட திருடர்கள், "இந்தச் சிறுவனிடம் இருக்கும் பொருட்களைப் பறித்துக்கொள்வோம்" என்று தங்களுக்குள் பேசிக்கொண்டு, அவனைச் சூழ்ந்து கொள்ளத் தயாரானார்கள். திடீரென திருடர்களைக் கண்ட அருண், ஒரு நிமிடம் நிலைகுலைந்து பயந்தான்.

அந்த இக்கட்டான சூழலில், அருண் கண்களை மூடி அமைதியாகத் தன் மனதில் விநாயகரை நினைத்தான். "விநாயகா... எனக்குத் துணை நில்லுங்கள், என்னை இந்த ஆபத்திலிருந்து காப்பாற்றுங்கள்!" என்று உருகி வேண்டினான்.

அவன் அவ்வாறு அமைதியாக வேண்டிக்கொண்டிருந்த அந்த நொடியில், அவன் மனதில் ஒரு மின்னல் போன்ற புத்திசாலித்தனமான யோசனை தோன்றியது. அது விநாயகப் பெருமான் அவனுக்குக் காட்டிய வழியாகவே அவனுக்குப் பட்டது.

அருண் சட்டென்று தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு, பின்னால் பார்த்துச் சத்தமாகக் கூவினான்.

"அப்பா! ஏன் அங்கேயே நின்று கொண்டிருக்கிறீர்கள்? சீக்கிரம் இங்கே வாருங்கள், நாம் வீட்டிற்குப் போகலாம்!"

இதைச் சற்றும் எதிர்பார்க்காத திருடர்கள் அதிர்ச்சியடைந்தனர். "அச்சச்சோ! இவன் அப்பா பின்னாடியே வருகிறாரா? பெரிய ஆட்கள் யாராவது வந்தால் நாம் மாட்டிக்கொள்வோம்" என்று பயந்து, அவர்கள் மின்னல் வேகத்தில் அங்கிருந்து ஓடி மறைந்தார்கள்.

திருடர்கள் ஓடியதும் அருண் பின்னால் திரும்பிப் பார்த்தான். அங்கே எவரும் இல்லை. அப்போதுதான் அவனுக்குப் புரிந்தது—தான் பயந்த நேரத்தில் பதற்றப்படாமல் இருக்கவும், சரியான நேரத்தில் இந்த யோசனையைச் சொல்லவும் வைத்தது அந்தப் பிள்ளையார்தான் என்று.

அருண் ஓடோடிச் சென்று விநாயகர் கோவிலில் வீழ்ந்து வணங்கினான். தனக்குத் துணிவையும் புத்தி கூர்மையையும் தந்த இறைவனுக்கு மனமார்ந்த நன்றியைத் தெரிவித்தான்.

நீதி:
நிதானமே வெற்றி: எவ்வளவு பெரிய பிரச்சனை வந்தாலும் முதலில் மனதை அமைதியாக வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

சிந்திப்பவன் வெல்வான்: அமைதியாக யோசித்தால் எந்த இக்கட்டான சூழலிலும் ஒரு புத்திசாலித்தனமான தீர்வு கிடைக்கும்.

இறை நம்பிக்கை: உண்மையான பக்தியுடன் இறைவனை நம்பினால், இக்கட்டான நேரத்தில் நமக்குள் துணிவும் சரியான அறிவும் தானாகப் பிறக்கும்.