துங்கபத்திரை நதிக்கரையில், ஸ்ரீ ராகவேந்திரரின் பிருந்தாவனம் அமைந்திருக்கும் புனித மண்ணில், மனவேதனையோடு அமர்ந்திருந்த பக்தனிடம், மெல்லிய புன்னகையுடன் பேசத் தொடங்கினார் ஸ்ரீ ராகவேந்திர ஸ்வாமி...
"மகனே! ஏன் இந்தச் சோகம்? 'எல்லாம் கைநழுவிப் போய்விட்டது; என் வாழ்க்கை அத்துடன் முடிந்துவிட்டது' என்று நீயாகக் கருதுகிறாயே... அது தவறு. மனிதர்களின் கணக்குப்படி எங்கு ஒரு முடிவு ஏற்படுகிறதோ, அங்கிருந்துதான் இறைவனின் புதுக் கணக்கு தொடங்குகிறது! அதைக் கேட்கிறாயா?" என்று சொல்லிவிட்டு ஒரு கதையைச் சொல்ல ஆரம்பித்தார்.
ஒரு ஊரில் மாதவன் என்பவன் இருந்தான். தன் குடும்பத்தின் மீது உயிரையே வைத்திருந்தவன். தான் உழைத்துச் சேர்த்த மொத்தச் சொத்தையும் ஒரு தொழிலில் முதலீடு செய்தான். ஆனால், விதி அவனுக்கு எதிராக விளையாடியது. சில மாதங்களிலேயே பெரும் நஷ்டம். பங்குதாரர்களின் ஏமாற்று வேலை.
கையில் காசு இல்லை; வீட்டை விற்றுவிட்டான்; வாடகை வீட்டிற்குச் சென்றான். கடன் கொடுத்தவர்கள் வாசலில் வந்து நின்றனர். உறவினர்கள் முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டனர்.
ஒரு நாள் இரவில், தன் மனைவியும் கைக்குழந்தையும் தூங்கிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்த மாதவனுக்கு அழுகை முட்டிக்கொண்டு வந்தது.
"இனிமேல் என் வாழ்க்கையில் வெளிச்சமே வராது. எல்லாமே முடிந்துவிட்டது. இனி வாழ்வதில் அர்த்தமில்லை" என்று எண்ணி, வீட்டை விட்டு வெளியேறி இருளில் நடந்தான். மனம் முழுக்க வெறுமை.
அப்போது, வழியில் இருந்த ராகவேந்திரரின் பிருந்தாவனத்தின் கதவுகள் சாத்தப்பட்டிருந்தன. ஆனால், அங்கு அமைதியாக எரிந்து கொண்டிருந்த அகல் விளக்கின் வெளிச்சத்தில் அந்தப் புனிதமான சூழல் பிரகாசித்தது.
சோர்வுடன் படியின் ஓரத்தில் அமர்ந்தவன், கண்களில் கண்ணீருடன் முணுமுணுத்தான்:
"ஸ்வாமி, எல்லாமே கைவிட்டுப் போய்விட்டது. நான் தோற்றுவிட்டேன். என் குடும்பத்தை இனி யாரைக் காப்பாற்றுவது?"
அப்போது அவன் மனதில் ஒரு மெல்லிய உணர்வு தோன்றியது—"மாதவா... நீ இழந்தது உன் பழைய வாழ்க்கையை மட்டுமே; உன் நம்பிக்கையையும், உனக்குள் இருக்கும் என்னையும் அல்ல! எங்கு 'முடிந்துவிட்டது' என்று நீ நினைக்கிறாயோ, அங்கிருந்துதான் உனக்கு ஒரு புதிய பிறவி பிறந்திருக்கிறது. சோதனைகள் உன்னை வீழ்த்த அல்ல, உன்னைச் செதுக்கவே வந்தவை!"
அந்த எண்ணம் அவன் நெஞ்சில் ஒரு தீப்பொறியைப் பாய்ச்சியது.
அவன் அங்கிருந்து நேராக வீட்டுக்குத் திரும்பினான். தன் மனைவியின் கைகளைப் பிடித்துக் கொண்டு சொன்னான்:
"கலங்காதே! நமக்குக் கடன் தொல்லை இருக்கலாம், கையில் காசு இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால் நம் உயிர் இன்னும் நம்மிடம் இருக்கிறது. நம் குழந்தைக்காக நான் இன்று முதல் புதிதாகப் பிறக்கப் போகிறேன். இது என் இரண்டாவது வாழ்க்கை!"
அன்று முதல் அவன் தன் சுயமரியாதையையும் உழைப்பையும் முதலீடாக வைத்து, ஒரு சிறு கைத்தொழிலை தன் மனைவியின் துணையோடு சுயமாகத் தொடங்கினான். ஆரம்பத்தில் சில தடைகள் வந்தாலும், விடாமுயற்சியால் அந்தத் தொழில் வளர்ந்தது. சில ஆண்டுகளில் இழந்ததை விடப் பல மடங்காகத் தன் குடும்பத்திற்கு निம்மதியையும் மகிழ்ச்சியையும் திருப்பித் தந்தான்.
அன்று அவன் 'எல்லாமே முடிந்துவிட்டது' என்று நினைத்த அதே இடத்தில்தான், அவனுக்கு உண்மையான வெற்றிப் பயணம் பிறப்பெடுத்தது!
ஸ்ரீ ராகவேந்திர ஸ்வாமிகள் கதையை முடித்துவிட்டுச் சொன்னார்:
"பார்த்தாயா மகனே? 'எல்லாம் முடிந்துவிட்டது' என்று நீ எப்போது நினைக்கிறாயோ, அப்போதுதான் நீ முழுமையாகப் பக்குவப்படுகிறாய் என்று அர்த்தம். அந்த நொடியிலிருந்துதான் உனக்கான உண்மையான வாழ்க்கை தொடங்குகிறது.
நம்பிக்கையை மட்டும் இழந்துவிடாதே. பிருந்தாவனத்தில் வீற்றிருக்கும் நான் எப்போதும் உன் நிழலாகத் தொடர்வேன். உன் சோகம் இன்றுடன் முடிந்தது; உன் புதிய வாழ்க்கை இப்போதுதான் பிறந்துள்ளது. தைரியமாக எழுந்து நில்!" என்றார்.
இந்த நிகழ்வை கேட்டவுடன் , அந்த பக்தனின் கண்களில் இருந்த கண்ணீர் மறைந்து, ஒரு புதிய நம்பிக்கை ஒளி பிறந்தது.
ஸ்ரீமன் மூலராமோ விஜயதே...