"ஒரு பெண்ணின் கருவில் இல்லாமல், மரங்களின் கிளைகளிலிருந்து ஒரு உயிர் பிறக்க முடியுமா? 'ஆம்' என்கிறது மகாபாரதம் மற்றும் விஷ்ணு புராணம்!
பத்து 'பிரசேதஸ்கள்' (முனிவர்கள்) கடலுக்கு அடியில் பல ஆண்டுகளாகத் தவம் செய்துவிட்டு வெளியே வந்தபோது, பூமி முழுவதும் மரங்களால் சூழப்பட்டு விவசாயம் செய்ய முடியாத நிலையில் இருந்ததைக் கண்டனர். ஆத்திரமடைந்த அவர்கள், தங்கள் தவ வலிமையால் வாயிலிருந்து தீயை உமிழச் செய்து மரங்களை அழிக்கத் தொடங்கினர்.
அப்போது சந்திர தேவன் (சந்திரன்) குறுக்கிட்டு, மரங்களை அமைதிப்படுத்தினார். மரங்கள் தங்களுக்குள்ளே சேமித்து வைத்திருந்த ஒட்டுமொத்த நறுமணத்தையும், சக்தியையும் ஒரு பெண் உருவமாக மாற்றின. அந்தப் பெண்தான் மாரிஷை. அவள் மரங்களின் கிளைகளிலிருந்தும், இலைகளின் ஈரப்பதத்திலிருந்தும் (பனித்துளி போல) உருவானவள்.
மாரிஷை ஒரு 'அயோனிஜா' (பெண்ணின் கருவின்றி பிறந்தவள்). இவள்தான் பிற்காலத்தில் 'தட்சன்' எனும் மாபெரும் பிரஜாபதியின் தாயாக விளங்கினாள். தாவரங்கள் கூட உணர்ச்சிகளைக் கொண்டவை மற்றும் ஒரு உயிரைப் படைக்கும் ஆற்றல் கொண்டவை என்பதற்கு இவளே சாட்சி!
இன்று அறிவியல் பேசும் 'தாவரங்களில் இருந்து பெறப்படும் உயிர் மூலக்கூறுகள்' மற்றும் இயற்கையின் படைப்பாற்றலை, மாரிஷையின் பிறப்பு அன்றே அழகாக விளக்கியது.
நண்பர்களே, மரங்கள் நமக்குக் கனிகளையும் நிழலையும் மட்டுமல்ல, சில நேரங்களில் உயிர்களையே கூடத் தந்திருக்கின்றன! இயற்கையை நேசித்தால் அது நம்மை எப்படிக் காக்கும் என்பதற்கு மாரிஷையின் கதை ஒரு சிறந்த உதாரணம்.
ஒரு மரத்திலிருந்து ஒரு பெண் பிறக்க முடியுமா? உங்கள் கருத்து என்ன?