படத்தின் ஹீரோவாக நடிக்க வந்தவர்… கடைசியில் வில்லனாக மாறினார்! ‘அச்சமில்லை அச்சமில்லை’ ராஜேஷின் வித்தியாசமான திருப்பம்
1984-ல் கே. பாலசந்தர் இயக்கத்தில் வெளியான ‘அச்சமில்லை அச்சமில்லை’ அரசியலை நேரடியாக விமர்சித்த படங்களில் முக்கியமானதாக அமைந்தது. சரிதா, ராஜேஷ் முக்கிய கதாபாத்திரங்களில் நடித்த இந்தப் படம், சாதாரண கிராமத்து இளைஞன் அரசியலுக்குள் நுழைந்த பிறகு அதிகாரமும் பதவியும் அவனை எப்படிப் படிப்படியாக மாற்றுகின்றன என்பதை மையமாகக் கொண்டது. அரசியல்வாதியை ஆரம்பத்திலிருந்தே வில்லனாக காட்டாமல், நல்ல எண்ணங்களுடன் இருக்கும் மனிதன் அதிகாரத்தின் சுவையை அறிந்த பிறகு மாறுவதை காட்டியதுதான் படத்தின் முக்கியமான பலம். அந்த மாற்றத்தின் தாக்கத்தை அவரது மனைவியின் பார்வையில் பாலசந்தர் பதிவு செய்திருந்தார்.
ராஜேஷ் நடித்த துரைசாமி கதாபாத்திரம் படத்தின் ஆரம்பத்தில் எதிர்மறையான மனிதன் அல்ல. கிராமத்து மக்களின் பிரச்சினைகளைப் பற்றி பேசும் சாதாரண மனிதனாகவே வருகிறார். ஆனால் அரசியல் தொடர்புகள் அதிகரிக்கும்போது அவரது பேச்சு, உடை, நடவடிக்கை, குடும்பத்தினரிடம் நடந்து கொள்ளும் விதம் என அனைத்தும் மாறத் தொடங்குகின்றன. ஒரே கதாபாத்திரத்துக்குள் நல்ல மனிதனையும் அதிகாரத்தால் மாறிய மனிதனையும் காட்ட வேண்டியிருந்ததால், ராஜேஷின் நடிப்புக்கும் இந்தப் படம் முக்கியமானதாக அமைந்தது.
சரிதா நடித்த தேன்மொழி கதாபாத்திரம்தான் இந்த மாற்றத்தை பார்வையாளர்களுக்கு உணர வைக்கும் முக்கியமான கண். கணவனின் அரசியல் வளர்ச்சியை ஆரம்பத்தில் பெருமையாக பார்க்கும் அவள், பின்னர் அதே வளர்ச்சி தனது குடும்பத்தையும் கணவனின் குணத்தையும் சிதைப்பதை பார்க்கிறாள். அரசியல் ஊழலை பெரிய மேடைப் பேச்சுகள் மூலம் மட்டும் விமர்சிக்காமல், ஒரு கணவன்–மனைவி உறவுக்குள் அதன் தாக்கத்தை கொண்டு வந்தது பாலசந்தரின் முக்கியமான திரைக்கதை முடிவு. அதனால் படம் அரசியல் கதையாகவும் குடும்பத்தின் சிதைவைப் பற்றிய கதையாகவும் ஒரே நேரத்தில் செயல்பட்டது.
இந்தப் படத்தில் டெல்லி கணேஷ் நடித்த கதாபாத்திரமும் வழக்கமான நகைச்சுவைக்காக மட்டும் உருவாக்கப்படவில்லை. அரசியல் சூழலில் மனிதர்கள் எவ்வாறு தங்களது நிலைப்பாட்டை மாற்றிக்கொள்கிறார்கள் என்பதைக் காட்ட பல துணைக் கதாபாத்திரங்களை பாலசந்தர் பயன்படுத்தினார். படத்தின் பெயரான ‘அச்சமில்லை அச்சமில்லை’ கூட பாரதியாரின் புகழ்பெற்ற வரியிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது. ஆனால் தலைப்பில் இருக்கும் துணிச்சலுக்கும், படத்துக்குள் அதிகாரத்திடம் மனிதர்கள் காட்டும் சமரசத்திற்கும் இடையேயான முரண்பாடே கதைக்கு இன்னொரு அடுக்கை கொடுத்தது.
படம் வெளியான பிறகு வணிக வெற்றியை மட்டும் பெறவில்லை; தேசிய அளவிலும் கவனம் பெற்றது. அந்த ஆண்டுக்கான சிறந்த தமிழ்த் திரைப்படத்திற்கான தேசிய திரைப்பட விருது ‘அச்சமில்லை அச்சமில்லை’க்கு வழங்கப்பட்டது. தேர்தல், கட்சி மாற்றம், பதவிக்கான ஆசை, அதிகாரத்திற்காக கொள்கைகளை விட்டுக்கொடுப்பது போன்ற விஷயங்களை அப்போதே படம் பேசினது. குறிப்பிட்ட ஒரு அரசியல் கட்சியை மட்டும் குறிவைக்காமல், அதிகாரம் ஒரு சாதாரண மனிதனை எப்படி மாற்றுகிறது என்ற கேள்வியை எழுப்பியதால் அதன் கருத்து ஒரு காலகட்டத்துடன் முடிந்துவிடவில்லை.
நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு உருவான அரசியல் படம் இன்று பார்க்கும்போதும் சில காட்சிகள் தற்போதைய அரசியலை நினைவுபடுத்துவது தான் அதன் சுவாரஸ்யம். நல்ல மனிதனாக இருப்பதும் நல்ல அரசியல்வாதியாக நீடிப்பதும் ஒன்றல்ல; அதிகாரம் கிடைத்த பிறகுதான் ஒருவரின் உண்மையான நிலைப்பாடு சோதிக்கப்படுகிறது என்ற கருத்தை பாலசந்தர் கதையாக மாற்றினார். அதனால் ‘அச்சமில்லை அச்சமில்லை’ ஒரு பழைய அரசியல் படம் என்பதைக் கடந்து, அதிகாரம் மனிதனை மாற்றுகிறதா அல்லது மனிதனுக்குள் இருந்ததை வெளிக்கொண்டு வருகிறதா என்ற கேள்வியை இன்றும் விட்டுச் செல்கிறது.